Mijmeringen

over geloof en wetenschap

‘As if you could kill time without injuring eternity.’

Henry David Thoreau

Waarom bijbelse profetie anders is 

Door Alexander Seibel (hier en daar wat aangepast en aangevuld) 

Veel mensen halen de schouders op als zij horen over de profetieën in de Bijbel. Dat komt veelal doordat zij niet weten dat er al enkele honderden profetieën letterlijk zijn vervuld, waarvoor geen andere verklaring mogelijk is dan de voorkennis van God. In de tweede brief van Petrus staat een ‘uniek’ begrip. Er staat in hoofdstuk 2:3 dat de mensen met ‘verzonnen’ woorden verleid worden. ‘Plastos’ staat er hier in de grondtekst en dit woord komt alleen hier in het Nieuwe Testament voor. Het doet denken aan plastic en heeft taalkundig gezien ook dezelfde wortel. Er zijn tegenwoordig heel wat voorwerpen, planten, bloemen of levensmiddelen, die bedrieglijk echt zijn nagemaakt. In sommige etalages ligt kunstfruit te glanzen waar je zo in zou bijten, maar de voedingswaarde bedraagt nul en de teleurstelling is des te groter. Zo is het wat betreft geestelijk voedsel ook met wat de wereld aan sekten, filosofieën en ideologieën te bieden heeft. Het laat hongerige zielen leeg en biedt in plaats van levend voedsel een onverteerbaar surrogaat. Soms is het zelfs dodelijk. Des te indrukwekkender is de tegenstelling met het ware Woord van God, waarvan in dezelfde brief staat dat het ‘profetisch’ is (2 Pet. 1:19). Profetisch, dat wil zeggen levend, werkzaam, in vervulling gaand, in oordeel of in genade. 
En het is precies dit wonderlijke fenomeen van de profetie dat menig twijfelaar en scepticus heeft overtuigd en tot een levend geloof in Jezus heeft geleid. 

Voorbeelden van vervullingen van profetie 

Een Amerikaans christen getuigde tegenover een Jood van de opgestane Messias. Samen lazen ze de Bijbel. In de profeet Daniël was te lezen dat de Messias zou komen en gedood zou worden en dat daarna het heiligdom verwoest zou worden (Dan. 9:26). De tempel, het heiligdom, ligt nu al bijna 2000 jaar in puin. En de Messias had daarvoor dus moeten komen. Maar het Joodse volk wacht nog altijd op de komst van de Gezalfde. Daar klopt toch iets niet. Langzaam begon het deze zoon van Abraham te dagen dat er maar één geweest is die vóór de verwoesting van de tempel als Messias is opgetreden - en die ook verworpen werd, zoals onder andere in de profetie van Daniël te zien is: Jezus van Nazareth. Toen de Amerikaanse christen hem ook nog de profetie van Zacharia liet zien, waar staat dat de Joden de levende God zullen aanschouwen die zij doorboord hebben (Zach. 12:10), erkende hij zijn ware, levende Redder. Hij gaf zijn leven aan deze opgestane Jezus Christus en beleed net als Thomas: ‘Mijn Here en mijn God!’ En zo zijn er talrijke voorbeelden van zoekende mensen die door het profetische Woord tot geloof zijn gekomen, niet in het minst ook de schrijver van deze regels. Van zijn atheïsme bleef door toedoen van de profetieën over het volk Israël niets meer over. Hoe actueel en levend de bijbelse profetie is laat bijvoorbeeld Psalm 83 zien: ‘O God, zwijg niet, houd U niet doof wees niet stil, o God! Want zie, Uw vijanden tieren, wie U haten, steken hun hoofd omhoog. Zij beramen listig een heimelijke aanslag tegen Uw volk en beraadslagen tegen Uw beschermelingen. (Kom) zeiden zij, daten wij hen uitroeien, zodat zij geen volk meer zijn en aan de naam van Israël niet meer gedacht wordt!’ (v. 2-5). Hoewel deze zinnen zo’n 3000 jaar oud zijn, is het net alsof je de grondtoon van Hezbollah, Hamas of Ahmadinejad hoort. Je zou zelfs kunnen denken dat de president van Iran in zijn ‘stille tijd’ over Psalm 83 zit na te denken. De Bijbel is in haar profetische volheid uniek. Geen enkel religieus boek ter wereld heeft gedetailleerde profetie, de Koran niet, de Bhagavad Gita niet, de Edda niet, noem maar op. De Bijbel is het enige boek in het historische totale getuigenis van de mensheid dat de geschiedenis niet terugblikkend, maar vooruitblikkend beschreven heeft. En dat is absoluut uniek. 
Als je bijvoorbeeld Deuteronomium 28 met de geschiedenis van het volk Israël vergelijkt, moet je, als je intellectueel redelijk wilt zijn, erkennen dat een alwetend God dit heeft laten opschrijven, in ieder geval iemand die de toekomst kende. Zo zijn in dit omvangrijkste profetische gedeelte van de Bijbel ook de beide grote catastrofes in de geschiedenis van dit volk voorspeld. Vers 36 voorspelt de eerste ballingschap, vers 64 de tweede wereldwijde diaspora. Opmerkelijk is ook dat vers 36, de eerste diaspora dus, nog een koning noemt. En inderdaad, toen Israël onder een vreemd volk werd weggevoerd in de Babylonische ballingschap had het, zoals er uitdrukkelijk staat, nog een koning: Zedekia, de laatste koning van Jeruzalem. Bij de tweede, de wereldwijde diaspora, in vers 64, wordt echter geen koning meer genoemd. En zo was het ook toen Israël na de verwoesting van Jeruzalem in het jaar 70 onder alle volken werd verstrooid. De Joden hadden geen koning meer. Jezus van Nazareth, de ware Koning van de Joden, was een generatie eerder verworpen. God geeft met het oog op de claim van een multireligieuze heidense wereld juist dit bewijs: ‘Maak de dingen bekend die hierna zullen komen, en wij zullen weten dat u goden bent!’ (Jes. 41:23). Dat God de ware God is, blijkt wel uit het feit dat Hij de toekomst openbaart. 
Sinds Einstein weten we dat tijd en ruimte geen grootheden zijn die onafhankelijk zijn van elkaar, maar dat ze met elkaar verweven zijn. Een ruimtelijk alomtegenwoordige Schepper, en dat is de definitie van God, moet ook in de tijd alomtegenwoordig zijn. En dat is precies het bewijs waar de Auteur van de Bijbel mee aankomt. Hij kan gebeurtenissen voorspellen die pas duizenden jaren later in vervulling gaan, maar die voor God geen probleem vormen in hun tijdsafstand, want duizend jaar zijn voor Hem als een dag en een dag als duizend jaar (2 Pet. 3:8). 

Voorbeelden van profetische details 

Zo schildert bijvoorbeeld David de kruisiging met opmerkelijke details (Ps. 22). Hij spreekt over het doorboren van handen en voeten (v. 17), en dat in een tijd waarin kruisiging niet eens bestond. De Joodse manier van executie was in die tijd steniging. Dat de voeten van Jezus doorboord werden staat zo zwart op wit niet in het Nieuwe Testament, maar in het Oude Testament. Er zij hier nog een gebeurtenis vermeld, die juist in onze dagen opmerkelijk actueel is. In hoofdstuk 11 van het boek Openbaring wordt ons een merkwaardig tafereel geschilderd. Het gaat daar over de beide getuigen van God (Elia en Henoch - E. M.), die door het ‘beest’ gedood worden - d.i. gedood worden door een beestachtig wreed mens die begiftigd is met met occulte krachten (v. 7). Hun lijken liggen dan drie dagen in de stad Jeruzalem op straat en de hele wereld verheugt zich over het einde van deze beide profeten. Daarna komen zij weer tot leven (v. 11). 
Nu vroeg een commentator van het laatste bijbelboek zich af - hij leefde aan het einde van de 19e eeuw - hoe het mogelijk was dat een gebeurtenis met een zo beperkte tijdsduur toch door de hele wereld gezien kon worden. 
Toen Amerika ontdekt werd, duurde het bijna een half jaar voordat men dat op het oude continent te weten kwam. Toen in 1865 Abraham Lincoln werd vermoord, duurde het tien dagen voordat men het ook in Europa wist. Intussen hadden de VS alweer een nieuwe president. 
In Openbaring staat letterlijk dat de hele wereld het ziet. ‘En de mensen uit de volken, stammen, talen en naties zullen hun dode lichamen drieënhalve dag zien (…)’ (v. 9). Wanneer in Openbaring deze vier begrippen worden gebruikt - volken, stammen, talen en naties - wordt daar geen beperkte groep mee aangeduid, maar de gehele bewoonde aarde. De genoemde commentator kwam daarom tot de slotsom dat de telegrafie (iets anders kende hij aan het einde van de 19e eeuw immers niet) in deze toekomstige tijd van Openbaring zo ver ontwikkeld zou zijn dat, hoewel het gebeuren slechts enkele dagen te zien was, de hele wereld het toch letterlijk zou kunnen zien. 
Voor ons is dit al helemaal geen probleem meer. Als er ergens op deze planeet iets sensationeels of een ernstig ongeluk plaatsvindt, zien we het gewoonlijk nog op dezelfde dag op het journaal. Maar Openbaring is bijna 2000 jaar geleden geschreven, toen de techniek van de wereldwijde communicatie nog absoluut onvoorstelbaar was. Hoe is zo’n precieze voorspelling mogelijk? Zoiets kan alleen de levende God weten! 
En zo is voorbeeld op voorbeeld te geven dat alleen iemand die alle gebeurtenissen probleemloos kan overzien en die zich buiten het verleden, het heden en de toekomst bevindt (God dus) zulke details kan openbaren. Daarmee is Hij ook de ware Auteur van de Bijbel. 

Een bewijs van Gods bestaan? 

Ook vanuit het standpunt van de natuurwetenschap is dit een duidelijk bewijs van een transcendente intelligentie. Profetie is niet natuurwetenschappelijk door bepaalde immanente verbanden te verklaren. Natuurwetenschappelijk gezien is het gewoon ondenkbaar dat een voorhanden model (het heden) met een nog niet bestaand systeem (de toekomst) in verbinding kan staan. Hier komen alle verstandelijke verklaringsmogelijkheden die gebeurtenissen slechts willen definiëren volgens de wetten van de zichtbare wereld, onherroepelijk aan hun einde. Als er gedetailleerde profetie bestaat, is dit het bewijs dat de ware God gesproken heeft, de God die leeft, die de dood heeft overwonnen en die geen uitvinding van mensen is. En deze ware God komt terug, zoals de profeten van oudsher hebben geprofeteerd. Laten we zorgen dat we er klaar voor zijn!